Armia Ochotnicza

Siły Zbrojne Południa Rosji (nieoficjalnie Armia Ochotnicza) - kontrrewolucyjna armia rosyjska, powstała pod koniec 1917.

Zorganizowali ją generałowie rosyjscy: Anton Denikin, Ławr Korniłow i Michaił Aleksiejew. Początkowo dowódcą Armii był Korniłow (do swej śmierci 13 kwietnia 1918), następnie gen. Anton Denikin.

Wiosną 1919 armia rozpoczęła natarcie z Północnego Kaukazu w kierunku Moskwy, w czerwcu zajmując Donbas i Charków, a następnie Kijów. Na zdobytych ziemiach ukraińskich głoszono ideę jedynej i niepodzielnej Rosji, niszczono ukraińskie szkoły i organizacje kulturalne, wprowadzano masowe represje wobec ukraińskiej inteligencji.

31 sierpnia 1919 opuściła Kijów, który został zajęty przez armię URL i wspomagające ją oddziały UHA. Walki pomiędzy Armią Ochotniczą a wojskami ukraińskimi trwały przez wrzesień i październik 1919. Z powodu ciężkiej sytuacji (epidemia tyfusu, brak amunicji) Komenda Główna UHA była zmuszona podpisać 6 listopada 1919 (oficjalnie 17 listopada) umowę o wejściu UHA w skład Armii Ochotniczej. Na wypełnienie tej umowy nie wyraził zgody dyktator ZURL Jewhen Petruszewycz, zresztą i tak nie zrealizowano jej z powodu szybkich sukcesów wojsk bolszewickich rozpoczynających walkę przeciw AO i jej szybkiego odwrotu.

Resztki rozbitej Armii Ochotniczej wycofały się na Krym, i na przełomie marca i kwietnia 1920 weszły w skład armii gen. Wrangla.


Dowódcy Armii Ochotniczej
gen. Ławr Korniłow grudzień 1917 - kwiecień 1918
gen. Anton Denikin kwiecień 1918 - styczeń 1919
gen. Piotr Wrangel styczeń - maj 1919, grudzień 1919 - styczeń 1920
gen. Władimir Maj-Majewski maj - listopad 1919

Мисливська Армія