Dziennik Telewizyjny (DTV) – główny program informacyjny TVP w czasach PRL, nadawany w latach 1958-1989.

W 1989 roku został zastąpiony przez Wiadomości TVP. W latach 70. i 80. był głównym ośrodkiem propagandy władz PRL i PZPR, mogącym oddziaływać na całe społeczeństwo

Pierwsze Dzienniki Telewizyjne nadawane były tylko raz na dobę, o godzinie 20:00, od roku 1965 - o 19:30. W latach 1965-1976 w soboty nie było wydania wieczornego Dziennika Telewizyjnego, lecz "Monitor", który prowadzili - na zmianę - Karol Małcużyński i Edmund Menclewski. W miarę rozwijania się w Polsce telewizji, wydłużania się czasu emisji programu telewizyjnego, wreszcie po uruchomieniu Programu II Telewizji Polskiej pojawiały się kolejno dodatkowe wydania - późnowieczorne, popołudniowe, poranne i w południe. Pod koniec swojego istnienia Dziennik Telewizyjny nadawany był w następujących - w przybliżeniu - godzinach[1]:

W niedziele wyborcze lat '80 układ wydań Dziennika był następujący: 7:00, 7:55, 8:50, 10:30, 12:00, 15:15, 17:20, 22:05, 22:45, 23:25 - wydania specjalne 19:30 - główne wydanie

'Dziennik z okna' nadawany był w latach 1989-1990, zastąpił wydanie poranne

Po Sierpniu 1980 roku Dziennik Telewizyjny był jednym z najzacieklej krytykowanych przez Solidarność i środowiska opozycyjne bastionów władzy i równie zaciekle przez władzę PRL broniony i sterowany. Był często narzędziem manipulacji i dezinformacji, przy czym nie wzdragano się przed stosowaniem metod powszechnie uznawanych w dziennikarstwie za nieuczciwe i godne potępienia.

Bezpośrednio po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce 13 grudnia 1981 prezenterów DTV ubrano w mundury oficerów LWP, ale z pagonami szeregowców. Ich strój był przez kilka miesięcy obiektem żartów.

28 października 1989 roku, na koniec wywiadu w Dzienniku Komentarze, aktorka Joanna Szczepkowska słowami "proszę Państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm" symbolicznie zakończyła "erę komunizmu" w Polsce. Trzy tygodnie później - 18 listopada - Dziennik Telewizyjny został zastąpiony przez Wiadomości TVP.

Na temat kulisów wypowiedzi Szczepkowskiej krążą co najmniej trzy wersje wydarzeń:

W latach 1980-1984 nadawano dziennik "24 godziny" - jako podsumowanie dnia, a 26 stycznia 1985 o 20:45 ruszył Dziennik Komentarze - nadawany do 1989; w nim prowadzący dokonywali "analizy" wydarzen dnia, było to również miejsce spotkań prowadzących ten dziennik z politykami i ekonomistami w celu przeprowadzenia pozornie swobodnego wywiadu. Pierwsze wydanie prowadził Adam Bronikowski. W 1989 roku poranny Dziennik o godzinie 10:00 zmienił formułę na "Dziennik z okna" - nadawany był z tego miejsca, skąd później (w połowie lat 90.) nadawano Prognozę Pogody - z okna budynku redakcji. Zmieniona czołówka pokazywałą pracę ekipy technicznej przygotowującej dzienniki, a logo otrzymało żółty jednolity kolor. Czołówka, której fragment widać obok, rónież nie oparła się upływowi czasu i w 2 stycznia 1984 miała miejsce inauguracja jej odświeżonej wersji - z napisem WIADOMOŚCI w krótkich wydaniach (wcześniej wszystkie były opatrzone napisem DZIENNIK) i troszkę inną skalą map oraz wielkością logo.

Ostatnie główne wydanie Dziennika Telewizyjnego nadano w piątek, 17 listopada 1989 o 19:30 i zaczęło się skróconą czołówką (tylko mapa świata - tak było w tym wydaniu od października 1989), natomiast ostatni Dziennik przed całkowitym "zejściem z anteny" na rzecz Wiadomości nadano na koniec wakacji letnich 1990 roku. Jeden z tych ostatnich Dzienników (9 lub 10 sierpnia 1990) o 10:00 - wyjątkowo ze studia znanego z lat 80. i rozpoczętego "tradycyjną" czołówką ze "skaczącym" logo z napisem WIADOMOŚCI prowadził Andrzej Racławicki - wtedy bodaj najbardziej doświadczony w tej pracy redaktor.