Wielki Orczyk Ukraina Bol'shiye Yerchiki Velikiy Yerchik

Wacław Iwaszkiewicz-Rudoszański


Wacław Iwaszkiewicz-Rudoszański - (ur. 26 sierpnia 1871 w Omsku, zm. 25 listopada 1922), generał polski, wcześniej do 1918 generał rosyjski.

Był synem powstańca styczniowego, zesłańca syberyjskiego. Po ukończeniu szkół wojskowych w Petersburgu, rozpoczął w 1891 służbę w armii rosyjskiej. W 1900 brał udział w interwencji w Chinach przeciwko powstaniu bokserów. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej uczestniczył w obronie twierdzy Port Artur. W czasie I wojny światowej w randze pułkownika dowodził 54 pułkiem strzelców syberyjskich. Za udział w bitwie pod Łodzią awansowany do stopnia generała-majora i nagrodzony złotą szablą. Po wybuchu w 1917 rewolucji lutowej został członkiem Naczpolu. Od 21 października 1917 dowodził 3 dywizją strzelców, która weszła w skład I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w Wojsku Polskim został generałem-porucznikiem, dowodząc 1 Dywizją Litewsko-Białoruską. Od lutego 1919 dowodził grupami operacyjnymi w rejonie Wołkowyska i - od 20 marca 1919 - oblężonego przez Ukraińców Lwowa. Dowodził jednostkami polskimi w Galicji Wschodniej i na Wołyniu, wypierając Ukraińców za Zbrucz. Dowodził, Armią "Wschód", Frontami: Galicyjsko-Wołyńskim, Galicyjskim, Podolskim, w 1920 roku w ofensywie kijowskiej oraz warszawskiej był dowódcą 6 Armii. W 1921 przeniesiony w stan spoczynku. Był m. in. kawalerem Orderu Virtuti Militari II i V klasy. Odznaczony Krzyżem Walecznych. Pochowany w kwaterze dowódców na cmentarzu Obrońców Lwowa.