Dyneburg (łot. Daugavpils, niem. Dünaburg, ros. Даугавпилс lub Динабург, Dinaburg, lit. Daugpilis, dawniej pol. Dzwińsk lub Dźwinów, biał. Дзьвінск, Dźwinsk, ros. Двинcк, Dwinsk, 1656-1667 Борисоглебск, Borisoglebsk) – miasto na Łotwie, w południowo-wschodniej części kraju, nad Dźwiną (nazwa w języku łotewskim oznacza zamek nad Daugavą, tj. Dźwiną), siedziba okręgu, miasto wydzielone, drugie co do wielkości miasto Łotwy. Główny ośrodek Polaków na Łotwie).

Miasto lokowane przez zakon kawalerów mieczowych w 1278. Po jego sekularyzacji w latach 1559-1772 w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Od 1667 stolica województwa inflanckiego. Po I rozbiorze włączony do Rosji, przemianowany na Dźwińsk (założono tu twierdzę dla wojsk rosyjskich). Na początku 1920 wyzwolony przez oddziały polskie dowodzone przez gen. Rydza-Śmigłego w czasie operacji dyneburskiej. Większą część zajętego terytorium przekazano władzom niepodległej Łotwy. W obawie przed odcięciem przez Rosjan (ofensywa Tuchaczewskiego podczas wojny bolszewickiej) polska załoga cytadeli opuściła miasto w lipcu 1920.