Leopold Skulski

Leopold Skulski (ur. 15 listopada 1877 w Zamościu - zm. prawdopodobnie w 1940 w Brześciu.) - polski chemik i polityk oraz premier.

W 1906 ukończył Politechnikę w Karlsruhe. Po studiach zamieszkał w Łodzi. Działał w Towarzystwie Gimnastycznym "Sokół". W 1915 założył w Łodzi Zjednoczenie Narodowe, ugrupowanie zbliżone do endecji, które w 1916 przystąpiło do Międzypartyjnego Koła Politycznego.

W wyborach samorządowych w styczniu 1917 zdobył mandat radnego miasta Łodzi. Po wyborach objął urząd II burmistrza, a w listopadzie 1917 I burmistrza. Był nadburmistrzem Łodzi od 29 września 1917 do 22 lutego 1919. Z jego inicjatywy w październiku 1917 roku odbyły się w Łodzi wielkie uroczystości na cześć Tadeusza Kościuszki, a ulica Spacerowa przyjęła imię Naczelnika (po dziś dzień).

W 1919 zdobył mandat poselski. Od 13 grudnia 1919 do 9 czerwca 1920 pełnił urząd Prezesa Rady Ministrów; 9 czerwca złożył dymisję w związku z klęską Ofensywy Kijowskiej. 24 lipca 1920 przyjął tekę ministra spraw wewnętrznych w rządzie Wincentego Witosa. 28 czerwca 1921 złożył dymisję. W wyborach w listopadzie 1922 stworzona przez Skulskiego lista Polskie Centrum poniosła całkowitą klęskę. W 1925 został członkiem Trybunału Stanu z rekomendacji PSL "Piast". W latach 30. nie brał udziału w życiu politycznym. Był prezesem Polskiego Radia (do 1936). Po wybuchu wojny ewakuował się do Pińska gdzie zastała go okupacja sowiecka. Aresztowany przez NKWD został przewieziony do aresztu w Brześciu gdzie zmarł lub został zamordowany.

Rząd Leopolda Skulskiego – gabinet pod kierownictwem premiera Leopolda Skulskiego, utworzony 13 grudnia 1919 roku przez Józefa Piłsudskiego po ustąpieniu rządu Ignacego Jana Paderewskiego. Rząd ustąpił 9 czerwca 1920.


Skład rządu