Franciszek Michejda (ur. 3 października 1848 w Olbrachcicach, zm. 12 lutego 1921 w Nawsiu) - polski działacz narodowy na Ślasku Cieszyńskim, pastor ewangelicki.

Był najstarszym z siedmiu synów Franciszka Michejdy (1822-1875) i jego pierwszej żony Anny z domu Czech; bratem Jana Michejdy, Karola Michejdy i Jerzego Michejdy.

Był uczniem szkoły ludowej w Olbrachcicach. Później uczył się w gimnazjum ewangelickim w Cieszynie. Ukończył je w 1867 roku. Następnie studiował teologię na Wydziale Teologii Ewangelickiej w Wiedniu, później w Lipsku i Jenie. Po zakończeniu studiów był wikariuszem w Bielsku, później w Brygidowie koło Stryja, by 1874 roku powrócić na Śląsk Cieszyński. Został wtedy pastorem w Nawsiu, którym był do końca życia.

Wspierał wiele instytucji gospodarczych oraz towarzystw oświatowych. Był współzałożycielem "Przyjaciela Ludu" i "Dziennika Cieszyńskiego" oraz redaktorem "Przeglądu Politycznego" i "Rolnika Śląskiego".

Był prezesem Towarzystwa Ewangelickiego Oświaty Ludowej.

Żonaty z Anną z Roiczków, miał 5 synów i córki. Jego synami byli m.in. Władysław i Tadeusz.