Puck (kaszub. Pùck, niem. Putzig) – miasto w województwie pomorskim, siedziba władz powiatu puckiego i gminy Puck. Leży na Kaszubach u ujścia Płutnicy do Zatoki Puckiej, w pn.-wsch. części Kępy Puckiej, na Pobrzeżu Gdańskim. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa gdańskiego. Według danych z 30 czerwca 2007, miasto miało 11 345 mieszkańców 1. Puck jest powiatowym centrum ratunkowym, przeciwpożarowym oraz porządku publicznego, ośrodkiem oświatowym w zakresie szkolnictwa ponadgimnazjalnego i specjalnego, lokalnym centrum kulturalnym oraz sportowo-rekreacyjnym.

Początki osadnictwa sięgają wczesnego średniowiecza. W II połowie XIII wieku w Pucku istniał gród kasztelański książąt wschodniopomorskich. Od 1309 we władaniu Krzyżaków, siedziba komturii, prawa miejskie uzyskał z rąk niemieckich w 1348.

Podczas wojny trzynastoletniej (1454–1466) mieszczanie puccy stanęli po stronie Polski. W 1457 w Pucku znalazł schronienie wygnany król Szwecji Karol VIII Knutsson Bonde. W zamian za 15 tys. marek pruskich otrzymał w zastaw od Kazimierza Jagiellończyka Ziemię Pucką (980 km2). Państewko puckie istniało formalnie do 1460 kiedy to Puck zdobyli Krzyżacy, później król znalazł schronienie w Gdańsku.

W 1466 włączono Puck do Prus Królewskich, będących od 1569 częścią Korony (wcześniej podlegały jej na zasadach autonomicznych). Siedziba starostwa powiatowego, miejsce sejmików szlacheckich i sądów grodzkich. Za czasów panowania Wazów twierdza i baza floty polskiej.

W połowie XVIII wieku miasto podupadło i w 1772 zostało włączone do państwa Fryderyka Wielkiego. 1818 zostało siedzibą powiatu w rejencji gdańskiej (nosiło wówczas nazwę Putzig), wówczas jego znaczenie troszeczkę wzrosło. W owym czasie wytwarzano tu piwo puckie, słynne na całe Pomorze, nie tylko.

10 lutego 1920 odbyły się tu tzw. zaślubiny Polski z morzem z udziałem generała Hallera. Aż do 1926 Puck był jedynym polskim portem nad morzem (poza Gdańskiem). W tym samym roku miasto spotkała degradacja – zlikwidowano powiat pucki włączając miasto i okolice do powiatu morskiego z siedzibą w Wejherowie. W latach 1939–1945 miasto pod okupacją niemiecką. 1941–1944 istniał tu obóz pracy, gdzie więźniowie produkowali części do samolotów. 1956 reaktywowano powiat pucki, który istniał do 1975 i ponownie od 1999.