Tadeusz Rittner (pseudonim: Tomasz Czaszka) (ur. 31 maja 1873 we Lwowie, zm. 19 kwietnia 1921 w Bad Gastein) - polski dramaturg, prozaik, krytyk teatralny.

Pochodził z mieszkającej we Lwowie spolonizowanej rodziny austriackiej. Jego ojciec był profesorem prawa kościelnego, rektorem Uniwersytetu Lwowskiego, członkiem Rady Szkolnej Krajowej, ministrem oświaty w Wiedniu. Od jedenastego roku życia mieszkał w Wiedniu, tam też ukończył szkołę i studia prawnicze. Uważał się jednak za Polaka. Po I wojnie światowej wybrał obywatelstwo polskie. Był autorem kilkunastu dramatów a także powieści i nowel. Współpracował z wieloma czasopismami polskimi (m.in. krakowskim "Życiem") i austriackimi, pisząc felietony i krytyki teatralne. Tworzył w okresie Młodej Polski. Większość utworów literackich ogłaszał w wersji polskiej i niemieckiej.

Do jego najsłynniejszych dzieł należą: