Karol Modzelewski (ur. 23 listopada 1937 r. w Moskwie ) – historyk i działacz polityczny. Jego przybranym ojcem był Zygmunt Modzelewski.

Absolwent XIV LO im. K. Gottwalda (obecnie: XIV LO im. Stanisława Staszica) w Warszawie (matura 1954) i Uniwersytetu Warszawskiego (1959). Był uczniem Aleksandra Gieysztora. Historyk, mediewista, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, członek korespondent Polskiej Akademii Nauk i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W latach 1962-1964 był doktorantem w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Usunięty ze studiów w związku z napisaniem wraz z Jackiem Kuroniem "Listu otwartego", w którym krytykowali politykę PZPR. Za jego kolportowanie został skazany na trzy i pół roku więzienia. Po marcu 1968 r. ponownie więziony, aż do 1971 r. nie mógł pracować naukowo.

W latach 1972-1983 zatrudniony był w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN we Wrocławiu. W latach 1987-1992 pracował w Instytucie Historii PAN. W latach 1992-1994 pracował w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, a od 1994 r. w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Tytuł naukowy profesora uzyskał w r. 1990.

W grudniu 2006 r. wybrany został na funkcję wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk.

W 2007 roku prof. Karol Modzelewski otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych za badania nad historią powstawania tożsamości europejskiej odkrywające znaczenie tradycji przedchrześcijańskiej i wielokulturowej dla współczesnego pojęcia Europy przedstawione w dziele "Barbarzyńska Europa".

Z początku należał do PZPR, ale został z niej wydalony, kiedy w 1964 wraz z Jackiem Kuroniem wystosował do członków tej partii słynny "List otwarty", za co zapłacił trzema latami więzienia. W marcu 1968 został ponownie aresztowany za organizowanie wystąpień studenckich, sądzony i skazany na 3,5 roku więzienia. Po powstaniu "Solidarności" (to on zaproponował nazwę związku) był rzecznikiem prasowym KKS, a w latach 1980-1981 – Krajowej Komisji Porozumiewawczej. W roku 1981 był członkiem Zarządu Regionu Dolny Śląsk. Internowany po 13 grudnia 1981 roku, został zwolniony w 1984.

W latach 1989-1991 senator.

Działał początkowo w lewicowej Solidarności Pracy, potem (1992 wraz z Ryszardem Bugajem i Aleksandrem Małachowskim współtworzył Unię Pracy, której był "honorowym przewodniczącym".

Kawaler Orderu Orła Białego; otrzymał go wspólnie z Jackiem Kuroniem w czerwcu 1998 roku.

Obecnie nie uprawia czynnej działalności politycznej, niemniej od czasu do czasu zabiera głos w sprawach publicznych, reprezentując jeden z odłamów lewicy polskiej. Był członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w Polsce 2005.