Oberkommando der Wehrmacht - Naczelne Dowództwo Wehrmachtu - sił zbrojnych III Rzeszy utworzone przez Adolfa Hitlera dekretem z 4 lutego 1938.

W czasie I wojny światowej armia Cesarstwa Niemieckiego dowodzona była przez Naczelne Dowództwo Armii Polowej (niem. Oberstheeresleitung) w skrócie OHL, którego naczelnym dowódcą był cesarz Wilhelm II Hohenzollern. Cesarz sprawował dowództwo jedynie nominalnie, dlatego też całokształt planowania strategicznego i dowodzenia operacjami spoczywał na OHL i jego szefie sztabu.

W okresie Republiki Weimarskiej po utworzeniu Sił Obronnych Rzeszy - (niem. Reichswehr), rolę Naczelnego Dowództwa na czas pokoju przejęło Ministerstwo Obrony Rzeszy - (niem. Reichswehrministerium), natomiast na czas wojny rolę tę miał tradycyjnie przejąć sztab wojsk polowych (niem. Reichsheeresstab).

Zarówno OHL jak i Reichswehrministerium opanowane było przez oficerów należących do arystokracji pruskiej i będących jej afirmacją.

Po dojściu do władzy, gefrajter Hitler, jako "parias" tego systemu i zaciekły wróg Republiki Weimarskiej, postanowił go zniszczyć i przejąć całokształt kontroli nad armią. W 1935 rozwiązał Reichswehrę i utworzył Wehrmacht. W 1938 rozwiązał Reichswehrministerium, a z dotychczasowego Zarządu Ministerialnego Wehrmachtu utworzył Naczelne Dowództwo Sił Zbrojnych (niem. Oberkommando der Wehrmacht) w skrócie OKW. Pretekstem do tego kroku była tzw. afera Blomberga-Fritscha. Zbiegające się w czasie; mariaż Ministra Obrony feldmarschalla Wernera von Blomberga z byłą prostytutką i zmanipulowane przez Gestapo oskarżenie o homoseksualny romans głównodowodzącego OKH generalleutnanta Wernera von Fritscha miały świadczyć o "dekadencji" starej wywodzącej się z arystokracji kadry oficerskiej i w pełni uzasadniać rozwiązanie Reichswehrministerium.

Nowo mianowanym szefem OKW i jednocześnie tytularnym ministrem III Rzeszy został generaloberst Wilhelm Keitel.

Do 1940 na OKW składały się:

Od 1940 dodatkowo utworzono:

a Wydział Zagraniczno Obronny Kraju wcielono do Zarządu Dowodzenia Wehrmachtu. Od początku najważniejszy, kierowany przez generalobersta Alfreda Jodla Zarząd Dowodzenia Wehrmachtu został rozbudowany i przemianowany na Sztab Operacyjny Wehrmachtu (niem. Wehrmachtführungsstab) w skrócie WFSt.

OKW jako organizację postawiono w stan oskarżenia przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze, ale oskarżenie nie utrzymało się.

Keitel i Jodl, zostali skazani na śmierć przez powieszenie, aczkolwiek Jodl w sześć lat po wykonaniu wuroku, w 1952 został pośmiertnie uniewinniony.