Plawiuk

Mykoła Pławiuk


Mykoła Pławiuk (ur. 5 czerwca 1927 w Rusowie) . ukraiński działacz społeczny i polityczny, prezydent Ukrainy na emigracji w latach 1989-1992. Pod koniec II wojny światowej wyjechał do Niemiec. Ukończył wydział ekonomiczny Uniwersytetu Monachijskiego. W 1949 wyemigrował do Kanady. Był jednym z najbardziej aktywnych działaczy emigracyjnych. W latach 1956-1966 był przewodniczącym Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowego, potem zastępcą przewodniczącego Kongresu Ukraińców Kanady.

W drugiej połowie lat 60. XX w. był jednym z organizatorów Światowego Kongresu Wolnych Ukraińców (SKWU), w latach 1967-1969 sekretarzem generalnym, 1973-1978 wiceprzewodniczącym, 1978-1981 - przewodniczącym. Od 1979 przewodniczący zarządu OUN (M), z inicjatywy której utworzono Konfederację Ukraińskich Partii Politycznych i Organizacji (KUPPO). W 1989, po śmierci Mykoły Liwickiego został wybrany Prezydentem Ukraińskiej Republiki Ludowej na emigracji.

22 sierpnia 1992 przekazał insygnia władzy Leonidowi Kuczmie, uznając go za za prawowitego prezydenta Ukrainy