Pyłyp Pyłypczuk

Pyłyp Pyłypczuk urodził się na Wołyniu 28 listopada 1869 r. Wyższe wykształcenie zdobył w Instytucie Komunikacji w Petersburgu. Już wtedy włączył się w ukraiński ruch narodowy. W 1905 r. był współzałożycielem Ukraińskiego Biura Informacyjnego, skupiającego młodzież ukraińską studiującą w Petersburgu. Po wybuchu I wojny światowej Pyłyp Pyłypczuk był jednym z inicjatorów powołania w Petersburgu Rady Głównej, która miała koordynować działania środowisk ukraińskich w tym mieście.
W marcu 1917 r. P. Pyłypczuk przeniósł się do Kijowa i został docentem mechaniki teoretycznej w Politechnice Kijowskiej. Był to okres ukraińskiego odrodzenia narodowego i kształtowania się państwowości ukraińskiej. P. Pyłypczuk prowadził aktywną działalność polityczną, był jednym z liderów Ukraińskiej Partii Ludowo-Republikańskiej. Pod koniec 1918 r. został kierownikiem Ministerstwa Kolei w rządzie Ukraińskiej Republiki Ludowej i pełnił tę funkcję do kwietnia 1919 r. W sierpniu 1919 r. mianowano go przewodniczącym Ukraińskiej Misji Dyplomatycznej, która podjęła rokowania z Polską w sprawie zawarcia pokoju.
Po zawarciu w kwietniu 1920 r. sojuszu polsko-ukraińskiego, P. Pyłypczuk w maju 1920 r. wszedł w skład rządu URL jako wiceminister kolei i kierownik resortu. Po podpisaniu przez Polskę rozejmu z Rosją Radziecką w październiku 1920 r. wojska ukraińskie zostały internowane w Polsce. Rozpoczęto wówczas tworzenie emigracyjnych struktur państwa ukraińskiego. Jedną z nich stał się powołany w lutym 1920 r. emigracyjny parlament – Rada Republiki, której wiceprzewodniczącym został P. Pyłypczuk. Z jego inicjatywy w 1921 r. powstał Ukraiński Komitet Centralny, który stał się przedstawicielstwem emigracji ukraińskiej w RP przez cały okres międzywojenny.
Latem 1921 r. doszło do zmian w najwyższych władzach URL. 5 sierpnia 1921 r. nowym premierem rządu emigracyjnego Ukraińskiej Republiki Ludowej został Pyłyp Pyłypczuk. Jednocześnie kierował on resortami finansów i gospodarki narodowej. Funkcje te pełnił do 14 stycznia 1922 r., gdy złożył dymisję.
Po odejściu ze struktur państwowych URL P. Pyłypczuk przeniósł się do Lwowa, został tam wykładowcą tajnej politechniki ukraińskiej. W 1926 r. osiadł w Łucku, gdzie podjął pracę inżyniera. Jednocześnie brał udział w ukraińskim życiu narodowym, był m. in. założycielem i wieloletnim przewodniczącym Towarzystwa im. Łesi Ukrainki.
W 1939 r. P. Pyłypczuk przeniósł się do Chełma, gdzie też zmarł 30 sierpnia 1940 r. Został pochowany na cmentarzu prawosławnym na Górze Chełmskiej.