Służba Bezpeky


Służba Bezpeky, SB organ wewnętrznej politycznej kontroli OUN (B), wszechwładny i bezwzględny. Była to tajna policja polityczna OUN (B) o bardzo szerokich politycznych kompetencjach represyjnych.

Założona została w 1940, po rozłamie w OUN, podczas spotkania Stepana Bandery z Stepanem Łenkawskym. Kadry szkolono między innymi w Zakopanem, w pensjonacie "Stamara". Na kursach tych wykładali: Mykoła Łebed, Mykoła Arsenycz, Jarosław Staruch.

Jej komórki organizacyjne znajdowały się na wszystkich szczeblach struktur OUN i UPA. SB tropiła i likwidowała wszystkich podejrzanych ideologicznie i politycznie przeciwników OUN-B, a także brała udział w rzeziach ludności polskiej. SB terroryzowała równocześnie oporną jej ludność ukraińską, posługując się tymi samymi metodami, co wobec niewygodnych członków OUN i UPA.

Pierwszym zwierzchnikiem SB OUN był Mykoła Łebed. Od marca 1941 na czele SB stanął Mykoła Arsenycz. Jego zastępcą został W. Turkowskyj. Zastępcą na Wołyniu w latach 1942-1944 był Wasyl Makar (ps. Bezridnyj", "Siromaneć'), a od 1944 Mychajło Kozak. W Galicji Wschodniej dowódcą SB w latach 1941-44 był Hryhor Pryszliak, a po nim w latach 1944-1945 Petro Fedoriw.