Inne jednostki ukraińskie

Żołnierze ukraińscy podczas walk z powstańcami słowackimi

Z nadwyżek ukraińskich rekrutów którzy nie zostali zakwalifikowani do służby frontowej, oraz niemieckiej kadry z policji i żandarmerii sformowano w drugiej połowie 1943 r. pięć policyjnych ochotniczych pułków galicyjskich. Każdy z nich nosił oficjalną nazwę Galizische SS Freiwillige Regiment, a jego żołnierze występowali w policyjnych mundurach. W celu koordynowania prac związanych z formowaniem tych jednostek utworzono w Berlinie sztab, którym kierował płk policji ochronnej Richard Stahn.

Pułk nr 4. został sformowany 5 lipca 1943 r. w składzie 3 batalionów. Jego dowódcą został podpułkownik policji porządkowej Franz Binz. Pułk 5 także został sformowany 5 lipca. Jego dowództwo objął ppłk policji ochronnej Franz Lechthaler. Jako niemiecką kadrę 5. pułku użyto I batalion z 32. policyjnego pułku strzeleckiego (Polizei Schützen Regiment 32.). Batalionami pułków również dowodzili niemieccy oficerowie. 9 czerwca 1944 r. oba pułki zostały rozformowane, a policjanci przekazani na uzupełnienie 14. Dywizji SS

Kolejna jednostka została utworzona 6 sierpnia 1943 r. Był to galicyjski 6. pułk ochotniczy. Powstał on w składzie 3 batalionów, z wykorzystaniem kadry z 32. policyjnego pułku strzeleckiego. Komendę pułku sprawował ppłk żandarmerii Werner Kühn. Tego samego dnia podjęto decyzję o utworzeniu 7. pułku. Jego formowanie rozpoczęto 12 sierpnia 1943 r. Pułk, pod dowództwem ppłk. policji porządkowej Huberta Hubera, utworzono w składzie 3 batalionów w oparciu na sztabie i dwu kompaniach I batalionu 8. pułku SS i policji (SS-Polizei Regiment 8.). W ich skład weszli nowo zmobilizowani z okolic Przemyśla, Jarosławia i Lwowa. Kolejny pułk galicyjski – nr 8. – zaczęto formować 20 września 1943 r. w Maastricht w Holandii. Był on tworzony w składzie 3 batalionów, wykorzystując kadrę z rozwiązanej właśnie IV Szkoły Policyjnej (Polizei Waffen Schule IV). Dowództwo pułku objął ppłk policji ochronnej Wilhelm Schwertschlager. Na podstawie rozkazu z 31 stycznia 1944 r. pułki 6.–8. zostały rozformowane, a ukraińskich policjantów przekazano do pułku zapasowego 14. Dywizji. Trafiło tam ok. 2,5 tys. ludzi, w tym 1,2 tys. ludzi z 6. pułku, 745 z 7. pułku i ok. 500 z 8. pułku. W porównaniu ze stanami rzeczywistymi pułków: 4 – 1264 ludzi, 5. – 1372 ludzi, 6. – 1293 ludzi, 7. – 1671 ludzi, 8. – 1573 ludzi oraz batalionu zapasowego – 425ludzi była to zaledwie 1/3 stanów.

Stany etatowe galicyjskich pułków policyjnych SS (nr 4.–8.) były uzupełniane przez batalion zapasowy (Galizische SS Freiwillige Ersatz Bataillon), który stacjonował w Heidenheim w Niemczech. Został on sformowany 20 sierpnia 1943 r. pod dowództwem mjr. policji porządkowej Paula Kärnbacha. Drugi batalion został utworzony 31 stycznia 1944 r. w Tarbes we Francji (dowódcy: mjr policji porządkowej Wardich-Blauer, a następnie por. policji porządkowej Richard Opitz). Powstał on z Ukraińców z pułków 6.–8., najprawdopodobniej w celu ich dodatkowego przeszkolenia i uzupełnienia nimi jednostek policji niemieckiej. 9 czerwca oba bataliony zostały rozformowane, a szeregowych i podoficerów przekazano do pułku zapasowego dywizji galicyjskiej20.

Oddział ukraińskich żołnierzy w czasie marszu

6