Zaleszczyki

Zaleszczyki


Zaleszczyki miasto na Podolu w zachodniej Ukrainie, położone w głębokim jarze w zakolu Dniestru, administracyjnie znajduje się w obwodzie tarnopolskim.

Od 1376 do roku 1772 miasto w granicach I Rzeczypospolitej, od 1917 do 1939 w granicach II Rzeczypospolitej, Województwo tarnopolskie. Do roku 1914 linia kolejowa oraz przejście graniczne Galicji i Bukowiny. Od roku 1939 pod okupacją ZSRR. Pierwsze wzmianki o Zaleszczykach pochodzą z roku 1340. Należały pierwotnie do Lubomirskich. Miastem stały się dopiero w 1766 jako własność króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, otrzymując plan regulacyjny zgodny z polską tradycją . prostokątny rynek z ratuszem pośrodku, kościołem parafialnym usytuowanym przy ulicy wychodzącej z narożnika rynku i szachownicą ulic. Od 1774 miały status miasta powiatowego. Z uwagi na swój specyficzny, bardzo ciepły klimat w II Rzeczypospolitej znany kurort ze wspaniałymi plażami nad Dniestrem, miejsce jedynego występowania wielu gatunków roślin, "stolica" uprawy winorośli. Co roku urządzano tu ogólnopolskie święto winobrania.

Legenda głosi, iż w Zaleszczykach granicę z Rumunią przekroczyły władze Polski, w nocy z 17 na 18 września 1939 r. Faktycznie jednak, Zaleszczyki leżące blisko sowieckiej granicy zostały zajęte przez Rosjan już około południa w niedzielę 17 września. Prezydent, rząd i Naczelne Dowództwo przekroczyli granicę rumuńską pomiędzy Kutami, a Wyżnicą kilkadziesiąt kilometrów na zachód od Zaleszczyk